قصه بلوهر و یوذاسف (صفحه ۲۰)
در ذکر تمثیلاتی که مشتمل است بر توضیح عیب های بسیار از دنیا
📚 نقل از کتاب عین الحیات
علامه مجلسی رحمت الله علیه
⬅️ یوذاسف گفت:
چرا این حکمت و علم که آن را به
این درجه از فضل و شرف و
رفعت و قوت و منفعت و
کمال و وضوح وصف کردی
جمیع مردم از آن منتفع نمی گردند؟
⬅️ حکیم گفت:
مثل حکمت مثل آفتابی است که
بر جمیع مرم از سفید و سیاه و
کوچک و بزرگ طالع می گردد
▫️پس هر که خواهد از آن منتفع
گردد نفع خود را از او منع نمی نماید
و از دور و نزدیک هر که باشد او را
از روشنی خود محروم نمی گرداند
▫️پس اگر کسی نخواهد از آفتاب منتفع
شود او را بر آفتاب حجتی نخواهد
بود زیرا که آفتاب منع فیض خود
از کسی نکرده است
▫️و همچنین است حکمت در میان
مردم که همه کس را احاطه کرده
است و منع فیض و نفع خود
از کسی نکرده است
⬅️ ولیکن انتفاع مردم از آن به تفاوت
است چنانچه مردم از انتفاع به
نور آفتاب بر سه قسم اند:
▫️بعضی بینایند و دیده روشن دارند
و از ضوء آفتاب بر وجه کمال نفع
می یابند و اشیاء را به آن می بینند
▫️و بعضی کورند و احساس نور نمی کنند
به حدی که اگر چندین آفتاب بتابد
از آنها بهره ای نمی برند
▫️و بعضی ضعیف البصرند که
نه ایشان را کور می توان
شمرد و نه بینا
⬅️ همچنین
« سخن حق و کلام حکمت »
آفتابی است که بر
دل ها می تابد
▫️بعضی که صاحب بصیرت اند
و دیده دل ایشان روشن است
آن را می یابند و به آن عمل
می نمایند و از اهل علم و
حکمت و معرفت می گردند
▫️و بعضی که دیده دل ایشان
کور است به سبب انکار حق
سخن حق را قبول نمی کنند
و به آن عمل نمی نمایند
مانند آن کور به چشم ظاهر که
از آفتاب بهره ای نمی برد
▫️و بعضی که دل های ایشان به
آفت های نفسانی بیمار گردیده
و دیده دل ایشان ضعیف و
کند گردیده است
از نور خورشید علم و حکمت
بهره ضعیفی می برند
و علم ایشان پست و عمل ایشان
اندک است و چندان تمیز در میان
نیک و بد، و حق و باطل نمی کنند
⬅️ و بدان که اکثر مردم در بینایی
خورشید علوم و معارف کورانند
که از آن هیچ بهره ای نمی برند
#قصه_بلوهر_و_یوذاسف ۲۰
